شهرِ سیاهِ فوتبال!

از نامگذاری همدان به عنوان شهر فوتبال چندین سال می‌گذرد، اما روندی که طی همین چند سال فوتبال به عنوان پرمخاطب‌ترین رشته ورزشی همدان در پیش گرفته بیانگر این است که ارتباطی وارونه میان شعار و عمل وجود دارد!

به گزارش مغرب، چند سال پیش بود که همدان به عنوان شهر فوتبال نامگذاری شد، ابتدا همه چیز خوب بود اما تغییر مدیریت در رأس هیات فوتبال و نگاه متفاوتی که در تفکرات رئیس جدید وجود داشت موجب شد که فوتبال همدان نه‌ تنها پیشرفت نکند بلکه افت محسوس این رشته نقل محافل فوتبالی کشور شود.

گرچه همین نامگذاری همدان به عنوان شهر فوتبال بدون تعارف برای این خطه در قیاس با استان‌هایی چون خوزستان، مازندران و امثالهم یک اغراق بود و این نامگذاری در استان خودمان توسط ورزشکاران مطرحی چون مسعود مصطفی‌جوکار به چالش کشیده شد. جوکار معتقد بود که همدان باید شهر کشتی یا هاکی باشد نه فوتبالی که توانایی تیمداری یک تیم لیگ برتری را ندارد و بازیکنانش هم با ارفاق هر چند سال یک بار به اردوهای تیم ملی دعوت می‌شوند. بدتر اینکه همین دعوت‌ها هر چند سال یک بار و آن هم برای یک نفر رخ می‌دهد و مقطعی است، اما در کشتی یا هاکی، همدانی‌ها پای ثابت اردوهای تیم ملی بوده‌اند.

از حق هم که نگذریم فوتبال همدان ظرف چند سال گذشته همیشه در حال فرود بوده و در کمتر مقاطعی طعم شیرین کامیابی را چشیده است؛ البته با انتخاب اخیر عباس صوفی به عنوان رئیس هیات فوتبال، دوباره بارقه‌های امید برای علاقمندان به فوتبال زنده شده است تا بلکه شناسنامه فوتبال همدان با مدیریت خوب خود، آب رفته را به جوی بازگرداند.

*قحطی در فوتبال همدان

در همین چند سال اخیر کدام اتفاق خوشایند برای فوتبال استان همدان رخ داده که دلخوش به آن باشیم و به آن ببالیم؟

پاس به عنوان نماد فوتبال استان همدان از وقتی که شهر فوتبال شدیم هم به لیگ دسته اول فوتبال سقوط کرد و هم راهی لیگ دسته دوم شد، در رده پایه که اتفاقا بی‌ربط با این نامگذاری نبود چه گلی به سر خودمان زدیم؟ کدام بازیکنمان به تیم‌های ملی دعوت شد؟

مگر فوتبال پرمخاطب‌ترین رشته ورزشی نیست و همدان هم به سبب وفور استعدادهای ناب به شهر فوتبال تغییر نام نداد؟ پس چطور می‌شود ظرف همین یک دهه اخیر فقط نفرات انگشت‌شماری مثل احمد جمشیدیان، مهدی کیانی، مرتضی تبریزی و علی‌اصغر عاشوری به تیم ملی دعوت شوند و فقط هم در اردوها باشند و خیلی زود خط بخورند؟

اینها یک معادلات پیش پا افتاده و سرانگشتی است که شاید جایش در این گزارش نباشد اما به زبان ساده، ناکامی فوتبال همدان را بیان می‌کند.

*با پاس چه کردیم؟

فوتبال همدان حالا متهم ردیف اول پرونده ناکامی‌ تیم‌های انتقالی است. هرگاه در هر محفل فوتبالی دم از انتقال تیم‌ها به شهرستان وسط بیاید بدون تردید نخستین نامی که ورد زبان‌ها خواهد شد، همدان و پاس است.

تیمی که ظرف چندین سال قربانی سیاسی‌بازی و ندانم‌کاری عده‌ای منفعت‌طلب شد و حالا در برزخ بلاتکلیفی سیر می‌کند. تیمی که روزگار نه چندان دور قطب سوم فوتبال مملکت بود اما حالا در دسته دوم فوتبال ایران «کاسه چه کنم چه کنم» به دست گرفته است.

خطه‌ای که شهر فوتبال نامگذاری شده بود، نه تنها توانایی نگه داشتن امتیاز یک تیم ریشه‌دار را نداشت بلکه روز به روز آن را به سمت نابودی پیش برد و امروز چاره‌ای نیست جز اینکه دست‌ها را به نشانه تسلیم برابر منتقدان تا به دندان مسلح پاس بالا ببریم.

*برگ سبزی به بهانه میزبانی!

در رده‌های پایه نیز وضعیت بدتر از آنی بوده که تصورش را کنیم، آکادمی‌های فوتبال همدان وضعیت خوبی نداشته‌اند و در رده‌های پایه نیز بازیکنان زیادی به تیم‌های ملی دعوت نشده‌اند.

البته این وسط هر از گاهی فدراسیون به لطف میزبانی‌های همدان از برخی اردوهای تیم ملی در رده‌های پایه، برخی بازیکنان همدانی را به اردوها راه می‌داد تا برگ سبزی باشد به جبران میزبانی مادستان!

با این حال انتظار داریم مدیریت جدیدی که در هیات فوتبال استان همدان آغاز به کار کرده همچون گذشته‌های نه چندان دور نگاه ویژه‌ای به رده‌های پایه داشته باشد.

*همه چیز میزبانی نیست

هیات فوتبال استان همدان این روزها در تکاپوی میزبانی از مسابقات آسیایی نوجوانان است. در اینکه این میزبانی نقش به‌سزایی در رشد فوتبال همدان ایفا خواهد کرد، شکی نیست و همین میزبانی‌هاست که پویایی فوتبال همدان را موجب می‌شود اما یادمان نرود که کِشتی فوتبال در همدان در ساحل آرامش نیست و با این میزبانی‌ها گره از کارش باز نمی‌شود.

ای کاش از امروز برنامه‌ریزی بهتری در رده‌های پایه داشته باشم تا در چند سال آینده طلسم عدم حضور یک همدانی در تیم ملی بزرگسالان شکسته شود. آن‌‌وقت است که صعود به جام جهانی برای ما لذت بیشتری هم خواهد داشت.

ای کاش برای پاس امروز نسخه شفابخشی تجویز کنیم. بدون تردید همین اکنون اگر از علاقمندان به فوتبال همدان سوال کنیم چه درخواستی از متولیان فوتبال دارند، پاسخشان پیرامون وضعیت پاس است نه میزبانی از مسابقات آسیایی.

 



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *